Bericht uit Italië

van Hannah Leegwater

Goedemiddag allen!

Sinds mijn laatste bericht is er hier heel wat gebeurd. Allereerst hebben wij in de groep hier wat COVID-gevallen gehad. Eerst in het gezin dat naast ons woont en met wie we veel optrekken, maar later bleek het ook in onze groep rond te gaan. Dat betekende isolatie voor de positief geteste mensen, en quarantaine voor de rest van de groep. Geen rondjes hardlopen, geen gelato halen, geen bergen beklimmen, en om mogelijke verspreiding in de groep tegen te gaan besloten we ook in de groep afstand te houden en mondkapjes te dragen in huis. Dat was wel even flink schakelen, zeker als dan na een ruime week tóch weer iemand uit de groep positief wordt getest, en een week later weer. Naar aanleiding daarvan hebben we de strakkere maatregelen hier in huis afgelopen week losgelaten, waardoor we weer spelletjes konden spelen en aan één tafel met elkaar konden eten. We hebben dus een gekke tijd achter de rug, en als het goed is is het einde van de quarantainetijd komende week in zicht. Maar zo’n quarantainetijd laat – gelukkig – ook mooie sporen achter: de afgelopen weken zijn we ondanks de versplinteringen door isolatie als groep dichter bij elkaar gekomen. We hebben mogen ervaren hoeveel liefde en acceptatie er in de groep is en voelen ons rijk gezegend met de vrede die er in huis is, ondanks alle onzekerheid en beperkingen. En wat ga je van de kleine dingen genieten: een kop koffie op het balkon in de zon, elkaar tóch kunnen zien tijdens de lessen – als is het via zoom -, film kijken op het dakterras in de buitenlucht, workouts op het balkon, en na het loslaten van de regels in huis weer met elkaar aan tafel zitten, weer stoeien om de totum bij een potje Jungle Speed, weer met z’n drieën op een tweepersoons bank zitten.

Als de testresultaten negatief zijn, komen a.s. dinsdag de laatste twee studenten weer bij ons in huis en zijn we als groep weer compleet! En hopelijk kunnen we na heel wat mooie weekenden binnen a.s. weekend weer genieten van een mooie bergwandeling. Maar ook als dat om wat voor reden niet kan: we hebben het ook binnen heel goed met elkaar en dat is een zegen in zichzelf!

De afgelopen weken hebben we meer mogen leren over relaties (in de breedste zin van het woord, van relatie met God tot familie tot vrienden tot huwelijken), gebed en aanbidding en de kracht/waarde daarvan, en afgelopen week mochten we inzoomen op worldviews: met wat voor bril kijk je naar de wereld, naar de mensen om je heen, welke normen en waarden heb je, waar komen die vandaan en – misschien nog wel interessanter – hoe kijken andere bevolkingsgroepen/culturen door een andere bril naar dezelfde wereld? Waar komen wij mensen vandaan, waar gaan we naartoe, wat is ‘waarheid’, wie bepaalt wat ‘goed’ en wat ‘fout’ is – je zou het bijna een spoedcursus filosofie kunnen noemen, met extra aandacht voor het christelijk perspectief.

Komende week gaan we het hebben over ‘identiteit en roeping’ en de week daarop is een voorbereidingsweek op outreach, gericht op ‘God’s heart for nations’. Daarmee eindigt de lesfase en begint de outreach!  Het is raar om deze lecture-phase in Italië langzaam weer af te gaan ronden; wat gaat de tijd dan toch snel! Maar wat is het bemoedigend om in mezelf te ervaren dat ik langzaam aan het veranderen ben. Dat ik mezelf langzaam meer durf open te stellen, durf te delen wat er in mij omgaat, durf te bidden voor anderen, durf te bemoedigen, durf te vertrouwen op God, durf te geloven in mezelf, durf fouten te maken, durf vragen te stellen, durf te laten zien hoe ik me voel, durf ‘echt’ te zijn. En hoewel ik ervan overtuigd ben dat dit voorgaande een levenslang proces van vallen en opstaan is, vind ik het heel tof om in mezelf te zien dat ik langzaam meer naar God keer, dingen los durf te laten en aan hem durf te geven. En God laat zichzelf zien! In de mensen om me heen, in de lessen, in de gesprekken die ik mag hebben, en dus in het groeiproces wat ik in mezelf zie plaatsvinden. Want één ding is zeker: alle zegeningen door alles heen hebben we hier in de eerste plaats niet aan onszelf te danken maar aan God, daar ben ik van overtuigd.

Ondertussen zijn we ons langzaam aan het voorbereiden op de outreach naar Brazilië die vooralsnog door lijkt te kunnen gaan! We hebben van de week de taken verdeeld en samen met ‘onze Italiaanse’ ben ik op outreach verantwoordelijk voor de keuken en de boodschappen. En mede omdat we niet weten waar we gaan verblijven en hoelang we op één plek zullen zijn, klinkt dat als een grote uitdaging! Maar ik kijk er ontzettend naar uit! Het plan is – voor zover ik op de hoogte ben – om eerst een aantal weken in/rondom Sao Paulo door te brengen en daarna door te reizen naar Noord-Brazilië (dichtbij Sao Luís). Hoewel ik niet precies weet wat we op outreach gaan doen, zullen we waarschijnlijk met name aanhaken bij lokale kerken en andere christelijke projecten om daar te ondersteunen. En verdere details gaan jullie ongetwijfeld in mijn volgende bericht horen!

Wel tof of in deze context te noemen: een vriendin die op dit moment een vergelijkbaar traject als mij volgt in Parijs heeft ook plannen om met de groep naar Brazilië te gaan eind december, en ook op de school waar mijn zusje in Oost-Duitsland momenteel is zijn ze voorzichtig plannen aan het maken om naar Brazilië te vertrekken.

Ik denk dat mijn volgende bericht vanuit Brazilië komt!

Ciao!

Hannah

Gebedspunten:

Net als de vorige keer stuur ik graag nog een aantal gebedspunten mee voor als je mee wilt bidden. En ik wil jullie graag uitnodigen om gebedspunten terug te sturen als je wil dat ik ergens voor mee bid.

  • Gebed voor de Italië en Nederland – voor wijsheid, geduld en vreugde in deze gekke tijd
  • Gebed voor YWAM basis in Herrnhut waar mijn zusje momenteel ook een DTS volgt – dat ze duidelijkheid mogen ontvangen voor de plannen rondom de outreach
  • Gebed voor ons als groep/gemeenschap – dat we ondanks de veranderingen in groepsdynamiek (nu er de afgelopen weken telkens mensen uit onze groep vertrokken en die de komende dagen weer langzaam terugkomen) extra sterk als één groep naar Brazilië mogen vertrekken
  • Gebed voor onze reis naar Brazilië – dat we ook daadwerkelijk mogen vertrekken en veilig daar aan mogen komen
  • Gebed voor Brazilië – dat we de juiste mensen mogen bereiken op onze outreach, de juiste bruggen mogen slaan tussen Brazilië en Italië, en dat we bovenal mogen doen wat God wil dat we daar doen
  • Gebed voor de financiën van een aantal hier in de groep – dat ze mogen ontvangen wat ze nodig hebben op het moment dát ze het nodig hebben

Deel met vrienden

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email

Bekijk ook

Blijf op de hoogte

Agenda

Hervormde Gemeente | Wijk Dorp | Wijk Oost

Contact

Algemeen contactformulier

Hervormde Gemeente

Postadres Algemene Kerkenraad:
Postbus 158
1430 AD  Aalsmeer

Postadres Kerkrentmeesters:
Postbus 333
1430 AH  Aalsmeer

NL08 RABO 0300 1421 61

Bankrekening diaconie
NL 95 RABO 0300 1205 16

 

Wijk Dorpskerk

Bezoekadres:
Kanaalstraat 12
1431 BE Aalsmeer​

Postadres:
Postbus 158
1430 AD  Aalsmeer

Wijk Oosterkerk

Bezoekadres:
Oosteinderweg 269
1432 AV Aalsmeer

Postadres:
Postbus 158
1430 AD  Aalsmeer

Blijf op de hoogte

Ontvang elke zaterdagochtend het laatste nieuws uit beide wijken.

Menu

Meer

Agenda Wijk Oost

Hervormde Gemeente | Wijk Dorp | Wijk Oost

Agenda Wijk Dorp

Hervormde Gemeente | Wijk Dorp | Wijk Oost